Madde 8 — Tanım ve şekil

İş sözleşmesi: bir tarafın bağımlı olarak iş görmeyi, diğerinin ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Aksi belirtilmedikçe özel bir şekle tabi değildir — yani sözlü anlaşma da iş sözleşmesi sayılır.

Süresi bir yıl ve daha fazla olan iş sözleşmeleri yazılı yapılmak zorundadır. Yazılı sözleşme yapılmadığı durumlarda işveren işçiye en geç iki ay içinde genel ve özel çalışma koşullarını, çalışma süresini, ücret ve eklerini, ücret ödeme dönemini, sözleşmenin süresini ve fesih koşullarını içeren yazılı bir belge vermek zorundadır. Süresi bir aydan kısa belirli süreli iş sözleşmelerinde bu zorunluluk yoktur.

Yazılı yapılan iş sözleşmelerinden damga vergisi ile her çeşit resim ve harç alınmaz.

İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. İş sözleşmesi, Kanunda aksi belirtilmedikçe, özel bir şekle tâbi değildir. Süresi bir yıl ve daha fazla olan iş sözleşmelerinin yazılı şekilde yapılması zorunludur. Bu belgeler damga vergisi ve her çeşit resim ve harçtan muaftır. Yazılı sözleşme yapılmayan hallerde işveren işçiye en geç iki ay içinde genel ve özel çalışma koşullarını, günlük ya da haftalık çalışma süresini, temel ücreti ve varsa ücret eklerini, ücret ödeme dönemini, süresi belirli ise sözleşmenin süresini, fesih halinde tarafların uymak zorunda oldukları hükümleri gösteren yazılı bir belge vermekle yükümlüdür. Süresi bir ayı geçmeyen belirli süreli iş sözleşmelerinde bu fıkra hükmü uygulanmaz. İş sözleşmesi iki aylık süre dolmadan sona ermiş ise, bu bilgilerin en geç sona erme tarihinde işçiye yazılı olarak verilmesi zorunludur.